De jaren (tellen) Annie Ernaux

Zoals ooit 'Niemand is onsterfelijk' van Simone de Beauvoir diepe indruk op mij maakte, was dit het afgelopen jaar het geval met het boek: De jaren van Annie Ernaux.

Vooral als de jaren gaan tellen is reflectie een verstandig en prettig gevoel.

In deze blog een korte recensie en een link naar een zeer uitgebreide recensie.

volledige recensie De jaren!

In de recensie van 'De jaren' door Annie Ernaux wordt het boek geroemd vanwege zijn bijzondere karakter. Annie Ernaux, een Franse schrijfster en winnares van de Nobelprijs voor Literatuur in 2022, heeft met dit werk indruk weten te maken op de recensent. Het boek, oorspronkelijk uitgebracht in 2008 en in 2020 vertaald naar het Nederlands door Rokus Hofstede, werd door de recensent beluisterd in de vorm van een luisterboek, voorgelezen door Chiara Tissen, wiens stem als prettig wordt ervaren, passend bij het verhaal.

'De jaren' heeft talrijke literaire prijzen in zowel Frankrijk, Engeland als Nederland ontvangen, wat opmerkelijk is gezien het boek zich voornamelijk afspeelt in Frankrijk en gericht is op politieke ontwikkelingen aldaar. Het boek is grotendeels autobiografisch en biedt een tijdsbeeld van het leven van Annie Ernaux, beginnend in de jaren vijftig tot aan 2006. Wat opvalt, is dat Ernaux in plaats van de ik-vorm te gebruiken, schrijft vanuit de perspectieven van 'ze,' 'je,' en 'we,' waardoor ze de lezer direct aanspreekt en uitgaat van een collectief geheugen en gedeelde herinneringen.

Ondanks leeftijdsverschillen en geografische afstand vond ik 'De jaren' een soort 'sentimental journey,' een knap werk van deze getalenteerde schrijfster. Het boek beschrijft het leven van Ernaux als vrouw in verschillende decennia, met warme en mooie passages over haar jeugd, studententijd, huwelijk, kinderen en haar leven als alleenstaande vrouw. Deze delen wekken een gevoel van heimwee op bij de lezer.

Toch is 'De jaren' verre van zoetsappig, want een ander deel van het boek behandelt maatschappelijke problemen zoals troosteloze woonwijken rond Parijs, immigratieproblemen, criminaliteit en de excessen van consumentisme. Ernaux is openhartig over onderwerpen als seks, abortus, de anticonceptiepil, twijfels en eenzaamheid.

Het boek biedt ook een interessant tijdsbeeld en belicht politieke ontwikkelingen, verkiezingen, publieke figuren en gedenkwaardige gebeurtenissen. Ondanks dat het verhaal voornamelijk gericht is op Frankrijk, kan de lezer veel herkennen uit hun eigen leven, zoals de overgang van de soberheid van de jaren vijftig naar de opkomst van de consumptiemaatschappij, de opkomst van de digitale wereld en wereldwijde gebeurtenissen die in het collectieve geheugen gegrift staan.  Ik vind Ernaux lovenswaardig voor haar intelligente aanpak van deze 'game-changing' gebeurtenissen.

lees meer in deze recensie op Boekrecensies Blog